Sunday, September 17, 2017

මහ ලිඳ ළග හොල්මනක්


 සමහරු හොල්මං විශ්වාස කරනවා. සමහරු හොල්මං විශ්වාස කරන්නේ නෑ. හැබැයි හොල්මං කතා අහනකොට අපි කාගේ කාගේත් ඇඟ හිරි වැටෙනවා. මයිල් කෙලින් වෙනවා. පොඩ්ඩක් දාඩියත් නොදානවාම නෙවෙයි. අනුන් මූණ දීපු හොල්මං කතා අහපුවම හරි ෆිල්ම් එකක බලපුවම හරි එහෙම බයක් ඇති වෙනවනම් තමුම්ම ඒ වගේ දෙකට මූණ  සනීපෙ කොහොමද? අද මං කියන්ඩ යන්නේ මට වෙච්චි සිද්දියක් ගැන. විශ්වාස කරන නොකරන එක ඔය ගොල්ලන්ගෙ වැඩක්. හැබැයි ලංකාවේ ඉන්න පොලිස් කාරයො බහුතරයක් පාගා කාරයෝ කියන එක ඇත්ත නං, ලංකාවේ පාර්ලිමේන්තුවේ ඉන්න මන්තිරි ගොල්ලගෙන් බහුතරයක් අඩු ගානේ උසස් පෙළ වත් නොකරපු උන්දැලා බව ඇත්ත නම් මේ කතාවත් ඇත්ත!! ඕං ඉතින් දැන්වත් විස්වාස කරහල්ලකෝ.
 
බිලිං මඩුවේ ගෙදර අප්පුහාමි අත්තගේ කතාව මං කිව්වනේ. ඒ කතාවේ අර ඌරො ජබි ගහන තරමට මඩ වෙච්චි හබරල ගාලකුයි කිතුල් මන්ඩියකුයි තිබ්බ තැන මතකනේ. ඔතෙන්ට ආදී සීයක් විතර පහළින් කුඹුරු යායත් එක්කම තියනවා මහ ලිඳ. අපි පොඩි සංදියේ පවා ගමේ තිබ්බ ලොකුම ලිඳ තමා ඒක. ඒක හින්දම වෙන්ඩ ඇති ඒකට මහා ලිඳ කිව්වේ. නම හැදිච්ච විදිහ කොහොම වෙතත් ගමෙන් බාගයක්ම නාන්ඩ ආවේ ඔතෙන්ට. හවස් ජාමෙට අඩු ගානේ හතර පස් දෙනෙක් වත් මේ ලිඳ ගාව වැරදුනේ නෑ. නියං කාලෙට හරි නිවාඩු දවසක හරි නං උදේ හය හත වෙනකොටම සෙනග මෙතන පිරෙනවා. කට්ටියක් රෙදි හෝදන අතරේ කට්ටියක් නානවා. එතෙන්ට ගෑනු පිරිමි බේදයක් නෑ. ලොකු පොඩි බේදෙකුත් නෑ. හරියට පගා ගහන්ඩ පොලිස් කාරයන්ගේ  ලොකු පොඩි බේධයක් නෑ වගේ.  සමානාත්මතාව පිරිලා ඉතිරෙනවා.

Friday, September 15, 2017

අප්පුහාමි අත්තගේ වැඩ



මේ දවස්වල අපේ ගම් පැත්තට අනෝරා වැස්සසැහෙන කාලෙකට පස්සේ මේ පාරවත් 'උල් හොල්ලන්ඩවහියි කියල තමයි කාගේත් බලාපොරොත්තුවපාරෙ යන ‘බට ලයින් එක හිංදා දැන් හැම ගෙදරකටම වතුර තිබුනට පහු ගිය කාලේ තිබ්බ පෑවිල්ල වගේ පෑවිල්ලක් මීට අවුරුදු දහයකට පහළොවකට කලින් ආවනං තමා බලන්ඩ තිබ්බෙ කොල්ලොයි බල්ලොයි ඔක්කොම මා ඔයටම යන හැටි නා ගන්ඩ!!.  නා ගන්ඩ කියන කොට පරිස්සං වෙන්ඩ ඕන මොකද ඔය වචනේ එක එක තේරුං තියනවනේසමහරු වතුර නානවාසමහරු මඩ නානවාසමහරු තමුනුත් නාලා අහල පහල ඉන්න මිනිස්සුන්වත් නාවනවාතමුං නොනා එහෙම නැත්තං පොඩ්ඩක් මූණ හෝදගෙන අනිත් එවුං නාවන කට්ටියකුත් ඉන්නවාඒත් තමුන් නොනා තමුන්ගේ වටේ ඉන්න පවුලේ උදවියයි තමුන්ගෙ අනාගත පරම්පරාවක් දෙකකුයි නාවපු කට්ටිය හරි අඩුයිඅද මං කියන්ඩ යන්නේ අපේ ගමේ හිටපු එහෙම චරිතයක් ගැන.



අප්පුහාමි අත්තාකියන්නේ මගේ පොඩි කාලේ ගමේ හිටපු තලත්තෑනි අහිංසක මනුස්සයෙක්පොඩි කොණ්ඩ ගැටයක් බැඳපු පරණ තාලෙ චරිතයක්මගේ පොඩි කාලෙදි අප්පුහාමි අත්තයි  කිරිඅම්මයි දෙන්නා තමුන්ගේ මහ ගෙදර තනියෙන් ජීවත් උනත් මේ කට්ටියට දරු මුනුපුරෝ අටෝ රාසියක් හිටියාඅප්පුහාමි අත්තලාගේ ගෙදරට කිව්වේ ‘බිලිංමඩුවේ ගෙදර කියලාඉතින් මහ ගෙදරින් පිට ජීවත් උනත් අප්පුහාමි අත්තගේ දුවල පුතාලවත් , මුනුපුරු මිනිපියන්වත් ඇදින්නුවේ ‘බිලිංමඩුවේ ගෙදර කට්ටිය කියලාවයසට ගියගමේ වැදගත් චරිතයක් වෙච්චි අප්පුහාමි අත්තට පොඩි දුරුවලතාවක් තිබ්බ කියන්ඩකෝ දුරුවලතාව හින්ද තමයි එයාගෙ සනුහරේම නෑවේමෙන්න අප්පුහාමි අත්තගෙ කතා දෙක තුනක්….. ඔයාලටම තේරෙයි මොකද්ද අප්පුහාමි අත්තට තිබ්බ ප්රශ්නේ කියලා.

Wednesday, September 13, 2017

සරමින් නිතර අහසේ - කරති දඩයම් උන් නිදහසේ


කවුරු හරි කෙනෙකුට එක පාර වැඩ දෙකක් කරන්ඩ පුළුවන් නම් ඒක ලොකු දස්සකමක්. එක වෙලාවක හරියට එක වැඩක්වත් කර ගන්ඩ බැරි මං වගේ අයට නම් හිතා ගන්ඩවත් බෑ කොහොමද එක වෙලාවෙ වැඩ දෙකක් කරන්නේ කියලා!! මිනිස්සු විතරක් නෙවෙයි සත්තුත් එහෙමයි. සමහර සත්තු කම්මැලි කමට ඔහේ හෙමිං…. හෙමිං….ගාටද්දී තවත් සමහර උං දුවගෙන ගිහින් දඩයම් කරනවා. සමහර කුරුල්ලෝ ඉහ..... අහසට නැගලා මට ඕනවට වගේ උඩු හුළගේ පිහිටෙන් පා....වෙලා යන අතරේ තවත් සමහර කුරුල්ලෝ ගස් ගොම්මන් අතරේ, බාධක දාස් ගානක් තියන තැන්වල පියාඹන ගමන් දඩයම් කරනවා. අර මුලින් කිව්වා වගේ කම්මැලියො පිරිච්ච ලෝකෙක පියාඹන ගමන් දඩයම් කරන කුරුල්ලෝ ගැන මට හරි ආඩම්බරයක් එනවා. අන්න කුරුල්ලෝ...!! නැද්ද හා?


මතකද අපි පොඩි කාලේ කුරුල්ලෝ බලපු විදිහ. ලොකු ලොකු ගැජට් බැජට් නොතිබ්බට අපි කුරුල්ලෝ ජාති තිහක් හතළිහක් ගැන දැනගෙන හිටියා. මේ ලඟදි මට කියවන්ඩ හම්බ වෙච්චි ලිපියක් හිංදා කුරුල්ලෝ ගැන මතකය අලුත් උනා. අම්මප අපි නොදන්න කොච්චර නං දේවල් තියනවද කුරුල්ලෝ ගැන. අදට මං කුරුල්ලෝ දෙන්නෙක් ගැන කියල දෙන්නං. කම්මැලි අපතයෝ නෙවෙයි හොද වැඩ කාරයෝ දෙන්නෙක් ගැන!!!. ඇමරිකාවෙ, එංගලන්තෙ, බලුකිස්තානේ ඉන්න කුරුල්ලෝ නෙවෙයි මේ අපේ සිරි ලංකාවේ අපිට දෑහැට පෙන්ඩ ඉන්න එවුං දෙන්නෙක්. මං ආයෙ නොකිව්වා කියන්ඩ එපා මුං කුරුල්ලෝ දෙන්නෙක් හොදේ.

Monday, September 11, 2017

මේ දැන් අල්ලපු මාලූ - මාතර ඉඳන් ගෙනාපූ...


අපේ රටේ එක කාලෙක හරි අපූරු අධ්‍යාපන ඇමති කෙනෙක් හිටියා. ස්විමිං පූල් එකක වතුර ලෙවල් එක වැඩි කරන්ඩ මෙතුමා කරපු උත්සාහයක් ගැන ඒ කාලෙ පත්තරවල හෙම තිබුනා. ඒ වගේ අලුත් දේවල් ගානක් අත් හදා බලපු මේ ඇමති තුමාට ඕන උනා ලංකාවේ කැම්පස් වලින් පිට වෙන උපාධිධාරීන්ගේ ඉංග්‍රීසි හැකියාව වැඩි කරන්ඩ. එතුමා ඒකට කෙටි ක්‍රමයක් හොයා ගත්තා. ඒක තමයි කොළඹ දිස්ත්‍රික්කෙන් කැම්පස් වලට තේරෙන ළමයිගේ ලිස්ට් එක දෙකට තුනට කඩලා ඉංග්‍රීසි භාවිතය අඩු කැම්පස් වලට යවන එක!!එතුමාට අනුව කොළඹින් තේරෙන ඔක්කොටම ඉංගිරිසි දැනුම මල් හතයි!! තරු පහයි!!! ශිෂ්‍යත්වෙන් පාස් වෙලා කොළඹ ඉස්කෝලෙකට ආපු ලොකු මලයටත් මේ උත්තමය හින්ද යන්ඩ උනා රුහුණේ ඇග්රි ෆැකල්ටි එකට. පේරාදෙණිය අත ළඟ තියාගෙන දැන් ලොකු මලය යනවා හැතැම්ම දෙසීයක් විතර ඈත තියන මාපලානට!!.  වෙනම පළාතක වෙනම යාළුවො සෙට් එකක් හම්බ උනාම තමයි තේරුනේ අර ඇමති තුමා අපිට ආතල් එකක් දෙන්ඩ තමයි මේ සංකල්පෙ ගෙනල්ල තියෙන්නේ කියල.

එහෙම හම්බ වෙච්චි එක යාලුවෙක් තමයි කිතලා. කැකිරාව පැත්තෙ ගමකින් ආපු කිතලට ගමට  ගිහිං එන්ඩ දවස් තුන හතරක් නිවාඩුවක් ඕන උනා. අධි වේගී මාර්ග නොතිබ්බ කාලේ මාපලානේ ඉඳන් මාතරට එන්ඩ පැය බාගෙකුත්, මාතර ඉදං කොළඹට එන්ඩ පැය පහ හයකුත්, එතන ඉඳං කැකිරාවට යන්ඩ තව පැය පහ හයකුත් ඕන වෙච්චි හිංදා දවස් දෙකක සති අන්ත නිවාඩුවට ගෙදර යනවා කියන එක බොරු වැඩක්. අපි හුග දෙනෙකුගෙ කතාව ඒකම තමයි. ඉතිං අපි දිග නිවාඩුවක් එනකල් බලං ඉන්නවා ගෙදර ගිහිං එන්ඩ. අපේ රැග් සීසන් එක ඉවර වෙලා සති දෙකකින්  තුනකින් විතර ආවා එහෙම දිග නිවාඩුවක්!!

Friday, September 8, 2017

සුභ උදෑසනක් වේවා යාලුවනේ!!!



මහ ඉලුප්පල්ලම කියන්නේ පේරාදෙණියේ ඇග්රිකල්චර් ෆැකල්ටි එකට යන කාටත් ජීවිතේ අමතක නොවෙන පළාතක්.  හුග දෙනෙකුට ඒක හරි සුන්දර හීනයක් වගේ කාලයක්. අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කේ කැකිරාවත්, එප්පාවලත් අතරේ පිහිටලා තියන මේ පැත්තේ පාර අයිනට වෙන්ඩ ආණ්ඩුවේ බීජ ගොවිපල පිහිටලා තියනවා. ඒ බීජ ගොවිපොළ පහු කරගෙන කිලෝ මීටර් හතරක් විතර ඇතුලට යනකොට තමයි කැම්පස් එකට අයිති කොටස පිහිටලා තියෙන්නේ. කැම්පස් එකේ ගත කරන අවුරුදු හතරෙන් එක කන්නයක් අපි ඔක්කොම ගත කරන්නේ එහෙ (සිලබස් එක වෙනස් වෙද්දී දැන් මේක කන්නෙකට අඩු වෙලා තිබුනට ඉස්සර කාලේ අවුරුද්දක්ම ‘කෂ්ටිය’ ඉදලා තියෙන්නේ එහෙ...ඇස් දෙක පල්ල ඊරිසියයි!!). MI යවන්ඩ පොතේ කියලා තියන බලාපොරොත්තුව නං අපිට කෘෂිකර්මේ කියන්නේ මොකද්ද කියලා ප්‍රායෝගිකව කියලා දෙන එක. හැබැයි මට හිතෙන්නේ අඩු වෙන්ම වෙන්නෙත් ඒකද කොහෙද. ජීවිතේ ගැන කියල දෙන, කණ්ඩායමක් විදිහට එකට ජීවත් වෙන්ඩ කියල දෙන, මං දන්න, ලංකාවේ හොදම තැන තමයි මහ ඉලුප්පල්ලම. එහෙම නැත්නම් ආදරණීය MI. අපි එහෙ ගියා එක යල කන්නෙක!!

බණ්ඩියා කියන්නේ අපේ බැච් එකේ හිටපු,  කුරුණෑගලින් ආපු මාර පොරක්. කුරුණෑගල කිව්වට කුරුණෑගලම නෙවෙයි ඊට ටිකා......ක් (ඒ කියන්නේ හැතැම්ම 20-30 විතර) එහා. ගිරිඋල්ලේ. ගිරිඋල්ල කිවුවට එතනිනුත් පෝ.....ඩ්ඩක් (ඒ කියන්නේ හැතැම්ම 8-9 විතර) එහා ගමක. ගමේ නම නං කියන්නෑ පුතෝ මැරුවත්!!! උදව්වක් විදිහට කියන්නං නමට අකුරු හතරයි... පටං ගන්නේ '' යන්නෙන්. අන්තිම අකුරත් ඒකමයි! (මං කිව්වා කියලා කාටවත් කියන්ඩ එපා හොදේ). අද කතාවෙ නායකයා වෙච්චි බණ්ඩියා ගෙ අමතක නොවෙන ගති ගුණ තුන හතරක් තිබ්බා. අපි අහල නොතිබ්බ සිංහල වචන ගානක් මුගේ සද්ද කෝසෙ තිබ්බා. 'තිරිත්තුව', 'විරුව පට්ටං', ‘අහීමාන’, ‘පට්ටන්දර', ‘සියක්කූරු’  ඒ අතරින් කීපයක් විතරයි. ඒ හින්දා මූ කතා කරන දේවල් වල තේරුම මොකද්ද කියලා සමහර විට ආයෙත් උගෙන්ම අහ ගන්ඩ වෙන අවස්ථා තිබ්බා. දෙවැනි ගති ගුණේ උගේ තිබ්බ මනුස්සකම. තුන්වැනි එක උගේ තිබ්බ උදෑසන සුබ පැතීම!!