Saturday, August 10, 2019

පුත්තලම් කෝච්චියේ කථා දෙකක්

මං මේ පෝස්ට් එක ලිව්වෙ අවුරුදු දෙකකට විතර කලින්. කට්ටකාඩුව ලියන්ඩ පටන්ගත්තු අලුත. එදාට වඩා පොඩි පොඩි වෙනස්කම් අද තිබුනත් තවම කථාවේ මුල් බීජය අදාල හින්දා නැවත පල කරන්නට හිතුවා.

අනාගතයේ දවසක ඉදිරි පරම්පරාව අද ජීවත්වෙන අපි කරන මේ වැඩ ගැන මොනව කියයිද?
අපි කථාව කියවමු.

Sunday, July 28, 2019

ශිෂුපාල


භරත මුණි කියන පඬිවරයා මීට අවුරුදු දෙදාහකට ඉස්සර තමුන්ගේ නාට්‍යශාස්ත්‍ර කියන පොතේ රස වර්ග අටක් ගැන උගන්නනවා. ඒ ශ්රුංගාර, හාස්‍ය, රෞද්‍ර, කරුණා, භීබත්ස්‍ය, භයානක, වීර, අද්භූත කියන  වර්ග. පස්සෙන් පහු කාලෙක ඔය අටට ශාන්ත රසයත්  එකතු වෙලා තමයි අද අපි කියන ඔය නව නළු රසය හැදිලා තියෙන්නේ.  ඒ කොහොම උනත් භීබත්ස්‍ය එහෙම නැත්තං අප්පිරියාව, කළකිරීම, ජුගුප්සාව කියන දේ රසයක් වෙන්නේ කොහොමද කියල මට නං හිතා ගන්ඩ බෑ. ඒක හින්දම හුගක් සිංහල ටෙලිනාට්‍ය, චිත්‍රපට බැලිල්ල වගේම වගේම නවකතා කියවිල්ලත් මං කරන්නේ හරිම අඩුවෙන්. පරිවර්තන ගැන තත්වේ වෙනස්. වැඩියක්ම ත්රාසජනක හෝ අබිරහස් කතන්දර- ඒ කියන්නේ භයානක, වීර, අද්භූත රස දනවන කතා- කියවන්ඩ මං හුගක් කැමතියි. දුක හිතෙන එහෙම නැත්තං ශෝකාන්ත ඝනයට අයිති වෙන දේවල් නං කියවන්ඩ කොහෙත්ම කැමැත්තක් නෑ


දවසක් සූරිය ප්රකාශකයන්ගේ පොත් සාප්පුවට ගොඩ වෙලා ඉන්න වෙලාවක අහම්බෙන් දැක්ක තීන්ත නදිය කියන පරිවර්තන නවකතාව ගත්තේ ඒක ලංකාව පසුබිම් කරගෙන ලියවෙච්ච ඓතිහාසික නවකතාවක් කියල කවුදෝ කියපු හින්ද. ටිකක් කියවලා බලන කොට තමයි තේරුනේ කතාවට පසුබිම් වෙන්නේ පොළොන්නරු යුගයේ  වෙච්ච කාලිංඝ මාඝ ගේ ආක්රමණය වෙච්ච කාලේ කියන එක. ඒක කොහොමද ශෝකාන්තයක් නොවෙන්නේ?

Saturday, June 22, 2019

ලාපු ලාපු


රාජකාරි වැඩකට පිලිපීනෙට යන්ඩ උනා ආයිබෝවන්. හරියටම කියනවනං පිලිපීනෙ සේබු නගරෙට. ඔය නගරේ හරි ප්රසිද්ධයි ලාපු ලාපු කියන වීරයා හිටපු ප්රදේශය හිංදා.මට හිතුන ඔය ලාපු ලාපු ගේ කතාව තමුන්නැහෙලත් එක්ක බෙදා හදා ගන්ඩ.  වෙන ඕනෑම කතාවක් වගේ මේ කතාවෙත් වීරයෝ වගේම ද්රෝහීන් බිහිවෙන්නෙත් ඕපපාතිකව නෙවෙයි සමාජයේ තිබ්බ උවමනා එපාකම් එක්ක. හින්ද කතාවත් කියලම ඉන්නං අර හුදී ජනයාගේ මෙව්වා එක වෙනුවෙන්.

මේ  කතාව පටන් ගන්නේ පහළොස් වෙනි ශත වර්ශේ කියන්නේ 1400 ගණන් වල යුරෝපයේ දී. කාලේදී යුරෝපයේ අයිබීරියානු අර්ධද්වීපයේ ලොකු රාජධානි දෙකක් තිබ්බා. එකක් පෘතුගාලය. කියන්නේ පෘතුගීසි කාරයන්ගේ මවුබිම. අනික අනික කැස්ටිලා රාජධානිය. අද ඔය ස්පාඤ්ඤය කියන්නේ දල වශයෙන් රාජධානියට. ඔය රටවල් දෙක හැදුන හැටිත් හරි ලස්සන කතාවක්. ඒත් අපේ කතාවට ඒක එච්චර සම්බන්ධයක් නැති හින්ද වෙන දවසක කතා කරමු.

Sunday, May 26, 2019

සාජම්මහත්තයගේ වීර ක්‍රියා


සාජම්මහත්තයා ගැන ලියන්ඩ පටන් ගත්තම තමයි මතක් වෙන්නේ කොයි තරම් අකරහනි වලට මේ මනුස්සයා මූණ දුන්නද කියන එක. මනුස්සයෙක් විදිහට මේ හැම දේම විද දරාගෙන ජීවත් වෙන එකත් එක විදිහකට හරි පුදුම දෙයක්. පහුගිය සතියක කියන්ඩ හිටපු ඒත් ලිපිය දිග වැඩි වෙච්ච හිංදා ඉතුරු කරපු කතාවක් තමයි අද ලියන්ඩ හිතාගෙන හිටියේ. එහෙම ඉන්නකොට තමයි තවත්  සිද්ධියක් මතක් උනේ. මේ සිද්ධි දෙකම සාජම්මහත්තයගේ වීර වික්රම ක්රියා ගැන හොඳ සාක්ෂි. ඉතින් කවුරු හරි කෙනෙක් සාජම්මහත්තයාගේ වැඩ ගැන එච්චර දන්නේ නැත්තං පහුගිය ලිපියට මෙන්න මෙතැනින් ගිහින් ඒකත් කියවලාම ආවොත් වඩා හොඳයි.

ඔන්න අද කතාව. මේ කතාව සිද්ධ වෙන්නේ යුද්ධය දරුණු විදිහට ඇවිලෙමින් තිබ්බ කාලෙක. අනූව දශකේ මැද හරියේ විතර. සාජම්මහත්තයා මන්නාරම පොලීසියට අනුයුක්ත වෙන්නේ ඔය කාලේ. හැබැයි පොඩි පරහක් තියෙන්නේ මේ පොලීසිය මන්නාරම පොලීසියද නැත්තං මන්නාරම දිස්ත්රික්කේ තිබ්බ පොලීසියක්ද කියන එක මට හරියට මතක නැති කමයි . මොක උනත් මන්නාරම පැත්තේ පොලිසියක් කියල හිතා ගන්ඩකෝ

සාජම්මහත්තය මේ පොලීසියට අනුයුක්ත වෙලා දවස් දෙක තුනයි ගියේ. ඔය පොලීසියට කොටි ගහන සැලසුමක් තියෙනවා කියලත් ප්රහාරය අද හෙටම රෑ කාලෙක එල්ල වෙන්ඩ පුළුවන් බවත් ඉන්ට් එකෙන් (සාජම්මහත්තයා ගේ වචනයක්..මගේ හිතේ මේ කියන්නේ පොලීසියට සම්බන්ධ බුද්ධි අංශයක් වෙන්ඩ  ඕන) මැසේජ් එකක් ආවේ පොලිසියේ ලොකු මහත්තයාට.

Monday, May 20, 2019

අහෝ දෙව්දත් නොදිටි මොක්පුර !



වෙසක් හඳ ලස්සනට පායලා බලන කන්දට උඩින්. වැස්සක් නැති හිංද අහස වගේම තොරන් බලන්ඩ යන මිනිස්සු නැති හින්ද පාරත් හරි නිස්කලංකයි.වෙසක් කූඩු දෙකේ රැල් හුළඟට කම්මැලි කමෙන් වැනෙනවා.කූඩුවේ සැව් කොළ හින්ද මලානික වෙන බල්බ් එකේ එළිය හරි සාන්ත දාන්ත බවක් මුළු ගෙදරටම ගේනවා. මේ මං ඉන්නවා වගේ එක පසළොස්වක පෝය දවසක අජාසත්ත රජ්ජුරුවොත් උඩු මහල් තලේට වෙලා බලාගෙන හිටියා නේද කියල මට මතක් උනා.

ත්රිපිටකයේ තරම් ලස්සන පරිසර වර්ණනා මම දැකලා තියෙන්නේ කලාතුරකින්.
කුමුදු මල් පිපෙන පිරුණු සඳ ඇති රාත්රියක වේදේහි පුත් අජාසත් මගධ රජතුමා මැති ඇමති වරුනුත් පිරිවරාගෙන ඉන්න ගමන් මෙන්න මෙහෙම සංතෝස උනා.

...ඇත්තටම කිසිම දොසක් නැති ඉතා රමණීය, සුන්දර රාත්රියක්. කිසිම දොසක් නැති ප්රසාදනීය, ලස්සන රාත්රියක්. අද වගේ දවසක අපේ හිත පහදින විදිහේ ශ්රමණයෙක් හරි බ්රාහ්මණයෙක් හරි ඇසුරු කරන්ඩ පුළුවන් වෙයිද?

ඔන්න ඉතින් ඇමතිවරු එක එක යෝජනා ගේනවා. අහවලා හොඳයි...අහවලා හොඳයි කියල. හැම කාලේම ඉන්න හැම නායකයටම ඉන්නේ තම තමන්ගේ පැත්තට වැඩි වාසි හම්බෙන විදිහේ උපදෙස් දෙන කැචර් ලා. අජාසත්ත රජ්ජුරුවන්ට කියලත් වැඩි වෙනසක් නෑ. ඉතින් එක එක ඇමතිවරයා ගෙන යෝජනා වලට රජ්ජුරුවෝ එච්චර කැමති වෙන්නේ නෑ.