දෙවියන්ගෙ වැඩ ගැන කතා කරන්ඩ අපි පටන් ගත්තෙ ආදරයට අධිපති දෙවියන් ගැන කතා කරලා. ඉන්දියාවෙන් පටන් ගෙන, ග්රීසිය, රෝමය හරහා නෝර්ඩික් පළාත් වලටත් ගියේ ආදරයේ අයිතිකාරයන් හොයාගෙන . ආදරය, මිනිස්සුන්ගෙ හද බැඳගත් අපූරු සංසිද්ධියක් කියල අමුතුවෙන් කියන්ඩ ඕන නෑනෙ. ආදරයෙන් තරුණ හදවත් විතරක් නෙවෙයි බාල, මහළු ඕනෑම හදවතක් මුසපත් වෙනවා. ඒ කියන්නෙ පිස්සු හැදෙනවා. ඕනෑම දෙයක්- ආදරය වෙන්ඩ පුලුවන්, නිදහස වෙන්ඩ පුලුවන්, බලය වෙන්ඩ පුලුවන්, ඊට වඩා හරිම රළු පරළු අදහසක් වෙච්ච සල්ලි හරි වෙන ඕනෑම අටමගලයක් වෙන්ඩ පුලුවන් අසීමාන්තිකව ලැබුනම මිනිස්සු පිස්සන් බවට පත් වෙනවා. ආදරය එක්ක පිස්සු නටපු වෙලාවල් ඕන තරම් අපි අහලා තියෙනවනේ. දැන් අපි කතා කරන්නේ ආදරය විතරක් නෙවෙයි ආදරයේ දෙවියන් එක්ක පවා මිනිස්සු පිස්සු නටපු විදිහ ගැන. හැබැයි ටිකක් පරිස්සමින් හොයලා බලපුවම තේරෙනවා සමහර වෙලාවට අපිට පිස්සු වැඩ කියල හිතෙන දේවල් ඇත්තටම පිස්සු වැඩ නෙවෙයි, මහා කුමන්ත්රණ කියලා.
එහෙනං අපි පටන් ගම්මු...ඊට කලින් ආදරයේ දෙවියන් ගැන ලියපු
ලියපු ලිපි පෙලේ පරණ ලිපි වලට යන්ඩ ඕන කෙනෙක් ඉන්නවනං මෙන්න ඒකට ලින්ක්ස් ටික.
මින්දදයෝ ඇවිදින්-කියුපිඩ්ට මල් හී සර විද්ද සයිකි
මින්දද හී සර- සයිකි, ෆ්රිග් සහ කුවේණි
ගිය සතියේ මම ඔබට ආරාධනය කලේ මල් හී ගෙන එයි මල්සරා කියන
අපේ ජෝතිපාල මහත්තයා ගායනා කරන සිංදුව අහන්ඩ කියල. මෙන්න ඒකෙ පදවැලෙන් කොටසක්.
මල් හී ගෙන එයි
මල්සරා
සුදු අසු පිට උඩ
නැගලා
රන් දුන්නෙන් ඔබ
හද විදලා
යනු ඇත අප තනි
කරලා....
කතාවක් තියෙනවා කලා
කෘතියක නිවැරදිභාවය ගැන හොයන්ඩ යන මනුස්සයා හරියට තමුන්ගේ මධුසමය දවසේ රාත්රියේ
සිය පෙම්බරියගේ දුහුල් සළු එකිනෙක බිමට වැටෙද්දි, ඒ සලු වල වටිනාකම කොච්චරක්ද කියල
හිත හිතා ඉන්න පිලිස්තීනුවෙක් (පලස්තීනුවෙක් එහෙම නෙවෙයි ඈ...පිලිස්තීනුවෙක් කියන්නෙ කලාව, සංස්කෘතිය, බුද්ධිමය සංවාද
වගේ ජීවිතේ සුමට දේවල් ගැන කිසි වග විභාගයක් නැති, උන්නත් දාහයි මලත් දාහයි වගේ
මිනිස්සුන්ට) වගේය කියලා. මං මේ උත්සාහ කරන්නෙ ඒ වගේ වැඩකට කියලත් කෙනෙකුට තර්ක
කරන්ඩ පුලුවන්. ඒත් මේකයි කතාව.
